Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Józef Boćko

Prof. dr hab. inż. Józef Boćko
1919-1980

prof. dr hab. inż. Józef Boćko

Prof. dr hab. inż. Józef Boćko urodził się 18 marca 1919 r. we wsi Budzyń w woj. lwowskim. Po ukończeniu Średniej Szkoły Rolniczej w Białokrynicy brał udział w kampanii wrześniowej. W czasie wojny, przebywając w głębi Związku Radzieckiego, wstąpił do Wojska Polskiego organizowanego w Siedlcach nad Oką. W lutym 1994 r. ukończył Oficerską Szkołę Artylerii w Kostromie, uzyskawszy stopnień wojskowy podporucznika artylerii. W szeregach Pierwszej Brygady im. J. Bema J. Boćko przebył szlak bojowy, wiodący z okolic Smoleńska do Puław, gdzie 8 sierpnia 1944 roku został ciężko ranny.

W 1945 r., jako inwalida wojenny zwolniony z wojska, J. Boćko przybył do Wrocławia. Tu rozpoczął studia wyższe na organizowanym Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Wrocławskiego. W roku 1949 ukończył studia rolnicze, specjalizując się w zakresie melioracji rolnych, po czym rozpoczął wieloletnią działalność w środowisku naukowym.

W 1955 r. na podstawie rozprawy doktorskiej pt. „Wpływ nawodnienia ściekami na plonowanie łąki i niektóre zjawiska biochemiczne gleby” uzyskał stopień kandydata nauk rolniczych i stanowisko adiunkta WSR we Wrocławiu. Habilitował się w 1964 r. na podstawie rozprawy „Gleba jako środowisko oczyszczania ścieków” i objął stanowisko docenta oraz kierownika Zakładu Rolniczego Wykorzystania Ścieków w Katedrze Melioracji Rolnych i Leśnych. W 1974 r. Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych. Od 1955 r. pełnił obowiązki redaktora Zeszytów Naukowych „Melioracja” WSR we Wrocławiu.

Wieloletni dorobek twórczy prof. J. Boćko, naukowca-badacza, dydaktyka i wychowawcy młodych pokoleń jest duży. Pozostawił ponad 100 prac naukowo-badawczych, popularnonaukowych, referatów, prac studialnych i projektowych w dziedzinie rolniczego wykorzystania ścieków miejskich, ścieków przemysłu rolno-spożywczego oraz wykorzystania gnojowicy z przemysłowych ferm hodowlanych. Współpracował również z Instytutem Badawczym Leśnictwa w zakresie oczyszczania i wykorzystywania ścieków na plantacjach leśnych.

Prof. J. Boćko opracował koncepcję radykalnej ochrony przed zniszczeniem wód rzek sudeckich, zmierzającą do przerzutu ścieków kolektorami z tego regionu na obszary przydatne do nawodnień rolniczych Niżu Dolnośląskiego.

Prof. J. Boćko wydał pierwszy w kraju skrypt „Ćwiczenia z rolniczego wykorzystania ścieków” (1969). Pod jego kierunkiem ponad 120 studentów wykonało prace magisterskie. Okresowo prowadził w Akademii Rolniczej we Wrocławiu studia podyplomowe z rolniczego wykorzystania ścieków. W ciągu kilku lat prowadził wykłady i ćwiczenia ze swojej specjalności na Wydziale Melioracji Wodnych AR w Poznaniu. Był także zapraszany na wykłady do Ośrodka Doskonalenia Kadr Instytutu Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach.

Żywy udział w pracy rożnych organizacji społecznych, naukowych i naukowo-technicznych znajdował wyraz w referatach, dyskusjach i uczestnictwie prof. J. Boćki w: Komitecie Melioracji PAN, Oddziale Wrocławskim Komisji Nauk Rolniczych PAN, Oddziale Krakowskim Komisji Budownictwa i Gospodarki Wodnej w Rolnictwie PAN, Sekcji Sudeckiej Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN, Polskim Towarzystwie Gleboznawczym, Głównej Sekcji Techniki Sanitarnej Wsi PZITS-NOT, Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych NOT, Związku Inwalidów Wojennych ZBoWiD.

W uznaniu wybitnych zasług prof. dr hab. J. Boćko otrzymał liczne odznaczenia, m.in.: Krzyż Walecznych, Medal za Odrę, Nysę i Bałtyk, Medal za Udział w Walkach o Berlin, Medal Zwycięstwa i Wolności, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Złotą Odznakę ZNP, Medal Budowniczego Wrocławia, Odznakę 1000-lecia Państwa Polskiego, Odznakę Honorową za Zasługi w Rozwoju Woj. Zielonogórskiego.

Zmarł 12 grudnia 1980 roku.